Wat zeg je in de rust? Een rustbespreking in drie punten
In de rust heb je hooguit tien minuten, waarvan de helft opgaat aan drinken en op adem komen. Wat je dan zegt moet in één keer landen.
Maximaal drie punten
Spelers onthouden in de rust geen zeven aanwijzingen. Kies er drie, en liever twee. Begin met wat goed gaat, zodat ze dat blijven doen. Daarna één ding dat anders moet, met erbij wie wat doet.
Zeg wat je zag, niet wat je vindt
'We zijn slap' helpt niemand. 'Vier van hun vijf kansen kwamen via onze linkerkant' wel. Een speler kan iets met een waarneming: de linksback weet dat hij hulp nodig heeft, de linkshalf weet dat hij moet meeverdedigen.
Daarvoor moet je de eerste helft wel hebben bijgehouden. Wie kansen voor en tegen noteert met de kant erbij, heeft in de rust zijn drie punten al klaar.
Maak het een opdracht
Sluit elk punt af met een opdracht voor de tweede helft. Niet 'beter druk zetten', maar 'de spits jaagt de rechter centrale verdediger op, de nummer tien dekt de zes af'. Laat een speler het in eigen woorden herhalen.
Een vaste volgorde
Eerst rust en drinken. Dan één ding dat goed gaat, één ding dat anders moet en één afspraak voor de eerste vijf minuten na rust. Houd die volgorde elke week aan, dan weten spelers waar ze op moeten letten.